Ministerie van Infrastructuur en Milieu

Bereikbaarheid

Sterk verbeterde betrouwbaarheid van reistijd op hoofdwegen, vooral door extra rijstroken, verkeersmanagement en economische crisis

Sterk verbeterde betrouwbaarheid van reistijd op hoofdwegen, vooral door extra rijstroken, verkeersmanagement en economische crisis

Sterk verbeterde betrouwbaarheid van reistijd op hoofdwegen, vooral door extra rijstroken, verkeersmanagement en economische crisis

Toelichting


Ontwikkeling van reistijd en onbetrouwbaarheid via het hoofdwegennet (2004=100). Bron: KiM.



  • Behalve met reistijdverliezen door files en vertragingen heeft de reiziger ook te maken met onbetrouwbaarheid van de reistijd: de mate waarin de reistijd langer of korter is dan de reistijd die de reiziger van tevoren verwacht. De totale onbetrouwbaarheid omvat zowel de structurele, dagelijkse variaties als de incidentele kleine en grote verstoringen (en wordt uitgedrukt in de standaarddeviatie). Een deel van de totale onbetrouwbaarheid heeft alleen betrekking op reistijden die voor reizigers extreem lang zijn en die bijvoorbeeld het gevolg zijn van incidenten of extreme drukte. Dit deel noemen we 'extreme reistijdverliezen' (zie Achtergrond 'Definitie van onbetrouwbaarheid en extreme reistijdverliezen').

  • Vooral sinds 2010 verbeterde de totale betrouwbaarheid van de reistijden op het HWN. Dit gold in mindere mate ook voor de effecten van extreme reistijdverliezen.

  • Evenals het reistijdverlies zijn de totale onbetrouwbaarheid van de reistijd en de extreme reistijdverliezen vooral toegenomen door veranderingen in aantal inwoners, banen en autobezit en verminderd door de introductie van extra stroken. Verkeersmanagement (dynamische routeinformatiepanelen en toeritdoseerinstallaties) had van 2004-2013 overigens een duidelijk groter effect op de afname van de onbetrouwbaarheid van reistijd dan op het reistijdverlies (zie ook 'Verdieping en verklaring').

Verdieping en verklaring


Verklaring van de ontwikkeling van de totale onbetrouwbaarheid van reistijd (minuten) op het hoofdwegennet, 2004-2013, in de Randstad en op aansluitende wegen. Bron: KiM.



  • Van 2004 tot 2008 nam de totale onbetrouwbaarheid op de hoofdwegen in de Randstad en omstreken met 19 procent toe, om tussen 2008 en 2013 met 29 procent af te nemen. De afname over de gehele periode 2004-2013 bedroeg 16 procent.

  • De extreme reistijdverliezen in de Randstad en omstreken namen in de periode 2004-2013 met 6 procent af. Ook hier zien we van 2004 tot 2008 een toename (21 procent), gevolgd door een afname (22 procent) tussen 2008 en 2013. Voor een nadere verklaring van de ontwikkeling van de extreme reistijdverliezen zie Achtergrond 'Verklaring van de ontwikkeling van de extreme reistijdverliezen'.

  • Evenals reistijdverlies is de onbetrouwbaarheid van de reistijd afhankelijk van het aantal voertuigen op de weg, en dat wordt weer beïnvloed door veranderingen in de bevolking, het aantal banen en het autobezit, de crisis, het telewerken en belastingmaatregelen. Het effect van veranderingen in het aantal inwoners, banen en autobezit op de onbetrouwbaarheid van reistijd (16 procent) was echter kleiner dan op reistijdverlies (30 procent). Ook het effect van de crisis van 2008-2013 was kleiner (9 in plaats van 18 procent). Daarnaast zijn er factoren die leidden tot een verandering van de capaciteit. Door de introductie van extra stroken is de onbetrouwbaarheid van de reistijd met 23 procent verminderd (bij reistijdverlies was dit 42 procent). Verkeersmanagement had overigens juist een groter effect op de afname van de onbetrouwbaarheid (9 procent) dan op het reistijdverlies (3 procent).

  • Vooral in de eerste jaren na openstelling droegen de 80-kilometerzones bij aan de toename van het reistijdverlies en aan de afname van de onbetrouwbaarheid. Trajectcontroles droegen bij aan een afname van de onbetrouwbaarheid (afname met circa 1 procent).

Gebruikte afkortingen